|
 Bradley
urodził się niedaleko miasteczka Clark w Missouri w rodzinie wiejskiego
nauczyciela. Ukończył lokalną szkołę i chciał kontynuować edukację na
uniwersytecie stanowym, namówiono go jednak, aby spróbował dostać się na
West Point (gdzie edukacja była darmowa, co było faktem nie bez
znaczenia dla biednej rodziny Bradleya). Ukończył West Point w 1915 jako
jeden z wielu przyszłych generałów z tego rocznika.
Początkowo służył w 14. pułku piechoty. Przed wybuchem wojny stacjonował
przy granicy z Meksykiem. Po jej wybuchu otrzymał promocje do stopnia
kapitana i został przeniesiony do Montany. W 1918 został przeniesiony do
19. dywizji piechoty, która miała być wysłana na front europejski, ale
zanim do tego doszło zostało podpisane zawieszenie broni.
W okresie międzywojennym Bradley służył jako nauczyciel i studiował. W
latach 1920-24 wykładał matematykę w West Point. W 1924 otrzymał
promocję na majora i przeszedł przez szkolenie "Advanced Infantry Course"
w Fort Benning w Georgii. Po okresie służby na Hawajach ukończył kurs
dla wyższych oficerów sztabowych "Command and General Staff School" w
Fort Leavenworth. Od 1929 ponownie wykładał w West Point, w 1934
ukończył "Army War College". Po promocji na podpułkownika w 1936
pracował w Departamencie Wojny. Po wybuchu II wojny światowej objął
najpierw dowództwo 82. dywizji piechoty, a później 28. dywizji piechoty.
Miał zostać dowódcą VIII korpusu biorącego udział w operacji "Torch",
ale w ostatniej chwili został wysłany do Afryki Północnej do sztabu
Eisenhowera. Później został zastępcą Pattona w II korpusie. Awansował na
dowódcę II korpusu w kwietniu 1943. Później wziął także udział w
operacji "Husky".
Został wybrany na dowódcę amerykańskiej 1. grupy armii w czasie inwazji
na Normandię. Pod jego dowództwem wojska amerykańskie uwikłały się w
ciężkie walki pozycyjne i nie były w stanie przełamać frontu
niemieckiego aż do czerwca 1944, kiedy rozpoczęła się operacja Cobra, w
której wzięła udział 3. armia pod dowództwem generała Pattona.
Skala sukcesu, jakim była operacja "Cobra", zaskoczyła Bradleya i nie
był on w stanie całkowicie wykorzystać jej sukcesu. Między innymi nie
zamknął okrążenia w tzw. "worku pod Falais", kiedy to zatrzymał atak 3.
armii pomimo protestów Pattona.
Pod koniec września, kiedy wojska sprzymierzonych dotarły do Linii
Zygfryda, pojawiły się poważne różnice zdań pomiędzy Bradleyem a
Bernardem Montogerym co do dalszej strategii prowadzenia wojny. Bradley
sugerował atak szerokim frontem w kierunku Zagłębia Ruhry, Montgomery
wolał atakować na wąskim froncie północnego skrzydła. Ostateczna decyzja
należała do Eisenhowera, który zdecydował się dać priorytet pomysłom
świeżo mianowanego na marszałka Montgomery'ego i pozwolił na wykonanie
operacji "Market-Garden".
Po fiasku operacji "Market-Garden" front zachodni częściowo się
ustabilizował, co pozwoliło Niemcom na zaplanowanie i wykonanie operacji
"Wacht am Rhein". Niemcom częściowo pomogła decyzja Bradleya, który
skierował do obrony Ardenów kilka zdekompletowanych dywizji (na
odpoczynek) uważając, że jest to "cichy" odcinek frontu, pomimo że
historycznie Niemcy już wcześniej atakowali właśnie przez ten region.
Niemiecki atak został odparty dzięki skutecznemu i szybkiemu manewrowi
3. armii generała Pattona.
Po zatrzymaniu kontrofensywy niemieckiej wojska Bradleya szybko dotarły
do Renu i po jego przekroczeniu wykonały manewr okrążenia, zamykając w
pułapce ponad 300.000 żołnierzy niemieckich.
Po zakończeniu II wojny wiatowej Bradley został szefem agencji ds.
weteranów wojennych, a w 1948 został szefem sztabu armii amerykańskiej.
Rok później awansował na szefa sztabu połączonych sił zbrojnych
(najwyższe stanowisko w siłach zbrojnych Stanów Zjednoczonych). 22
września 1950 został awansowany do stopnia "pięciogwiazdkowego generała"
("general of the army"). Był piątą osobą która otrzymała ten stopień w
XX wieku i ostatnią do tej pory. Odszedł z aktywnej służby w 1953.
Jako szef sztabu połączonych sił zbrojnych bardzo mocno skrytykował
generała MacArthura za jego plany rozszerzenia wojny koreańskiej na
terytorium Chin.
W opublikowanych przez niego wspomnieniach w 1951 A Soldier’s Story
Bradley zaatakował osiągnięcia marszałka Montgomeryego (szczególnie jego
wkład w bitwę w Ardenach).
Został pochowany na cmentarzu wojskowym w Arlington
Tekst ten jest
udostępniony na licencji [GNU
Free Documentation License]
Pochodzi on z w Wolnej
Encyklopedii Sieciowej
Wikipedia
|
