REINHARD HEYDRICH (1904-1942)

 

 

Wysoki dygnitarz nazistowski i jeden z kierowników hitlerowskiego aparatu terroru. Jego ostatni stopień służbowy to SS-Obergruppenführer i generał policji. Ze wzglądu na swe zbrodnie, często nazywany "Archaniołem Zła".

W 1922 roku wstąpił do marynarki Reichsmarine jako podchorąży, skąd został zwolniony w 1931 roku w stopniu porucznika po aferze obyczajowej. Od czerwca 1931 roku był członkiem partii nazistowskiej NSDAP, jako członek SS miał nr 10120. W lipcu 1932 roku otrzymał od Heinricha Himmlera polecenie stworzenia partyjnej służby bezpieczeństwa SD. Oprócz tego od marca 1933 roku był kierownikiem bawarskiej policji politycznej. W kwietniu 1934 roku został również szefem Tajnej Policji Państwowej (Gestapo) w Berlinie. Od stycznia 1935 roku był szefem Głównego Urzędu SD. Stał się zastępcą Himmlera i według niektórych, osobą numer trzy w nazistowskim aparacie władzy. W 1936 roku został kierownikiem policji bezpieczeństwa (Sipo) w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych Rzeszy. Od 27 września 1939 do śmierci był szefem Głównego Urzędu Bezpieczeństwa Rzeszy (RSHA) i w ten sposób podlegały mu prawie wszystkie służby bezpieczeństwa i policyjne III Rzeszy. Od września 1941 roku był także zastępcą, a w rzeczywistości pełniącym obowiązki protektora Rzeszy dla Czech i Moraw oraz inicjatorem polityki terroru na tym terenie.

Dnia 29 czerwca 1941 wydał rozkaz, którym polecał wszystkim tzw. Einsatzgruppen policji i służb bezpieczeństwa (tzn. SS i SD) wykorzystanie polskich kół antykomunistycznych i ich nastrojów antyżydowskich do oczyszczenia z Żydów terenów polskich nowo zdobytych na Sowietach. Miało to być zrobione tak, aby nie pozostał żaden ślad wskazujący na SS.

20 stycznia 1942 roku był organizatorem konferencji w Wannsee, której celem było omówienie realizacji decyzji Hitlera dotyczącego wymordowania Żydów, nazywanego przez nazistów "ostatecznym rozwiązaniem kwestii żydowskiej w Europie".

27 maja 1942 roku Heydrich został ciężko ranny w zamachu bombowym dokonanym w Pradze przez czeskich "cichociemnych" Jozefa Gabcika i Jana Kubiša, kiedy jechał samochodem do swojego biura. Pięć dni później zmarł. W ramach odwetu za jego śmierć czeskie wsie Lidice i Leżaki zostały zrównane z ziemią, a ich ludność wymordowana bądź wywieziona do obozów koncentracyjnych.



 

 

 

 

 

 

Tekst ten jest udostępniony na licencji [GNU Free Documentation License]

Pochodzi on z w Wolnej Encyklopedii Sieciowej Wikipedia