|
Wysoki
dygnitarz nazistowski i jeden z kierowników hitlerowskiego aparatu
terroru. Jego ostatni stopień służbowy to SS-Obergruppenführer i generał
policji. Ze wzglądu na swe zbrodnie, często nazywany "Archaniołem Zła".
W 1922 roku wstąpił do marynarki Reichsmarine jako podchorąży, skąd
został zwolniony w 1931 roku w stopniu porucznika po aferze obyczajowej.
Od czerwca 1931 roku był członkiem partii nazistowskiej NSDAP, jako
członek SS miał nr 10120. W lipcu 1932 roku otrzymał od Heinricha
Himmlera polecenie stworzenia partyjnej służby bezpieczeństwa SD. Oprócz
tego od marca 1933 roku był kierownikiem bawarskiej policji politycznej.
W kwietniu 1934 roku został również szefem Tajnej Policji Państwowej
(Gestapo) w Berlinie. Od stycznia 1935 roku był szefem Głównego Urzędu
SD. Stał się zastępcą Himmlera i według niektórych, osobą numer trzy w
nazistowskim aparacie władzy. W 1936 roku został kierownikiem policji
bezpieczeństwa (Sipo) w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych Rzeszy. Od 27
września 1939 do śmierci był szefem Głównego Urzędu Bezpieczeństwa
Rzeszy (RSHA) i w ten sposób podlegały mu prawie wszystkie służby
bezpieczeństwa i policyjne III Rzeszy. Od września 1941 roku był także
zastępcą, a w rzeczywistości pełniącym obowiązki protektora Rzeszy dla
Czech i Moraw oraz inicjatorem polityki terroru na tym terenie.
Dnia 29 czerwca 1941 wydał rozkaz, którym polecał wszystkim tzw.
Einsatzgruppen policji i służb bezpieczeństwa (tzn. SS i SD)
wykorzystanie polskich kół antykomunistycznych i ich nastrojów
antyżydowskich do oczyszczenia z Żydów terenów polskich nowo zdobytych
na Sowietach. Miało to być zrobione tak, aby nie pozostał żaden ślad
wskazujący na SS.
20 stycznia 1942 roku był organizatorem konferencji w Wannsee, której
celem było omówienie realizacji decyzji Hitlera dotyczącego wymordowania
Żydów, nazywanego przez nazistów "ostatecznym rozwiązaniem kwestii
żydowskiej w Europie".
27 maja 1942 roku Heydrich został ciężko ranny w zamachu bombowym
dokonanym w Pradze przez czeskich "cichociemnych" Jozefa Gabcika i Jana
Kubiša, kiedy jechał samochodem do swojego biura. Pięć dni później
zmarł. W ramach odwetu za jego śmierć czeskie wsie Lidice i Leżaki
zostały zrównane z ziemią, a ich ludność wymordowana bądź wywieziona do
obozów koncentracyjnych.
Tekst ten jest
udostępniony na licencji [GNU
Free Documentation License]
Pochodzi on z w Wolnej
Encyklopedii Sieciowej
Wikipedia
|