|
 Urodził
się w Baden-Baden w przykładnej rodzinie katolickiej. W domu o wszystkim
decydował ojciec, który wymagał ślepego posłuszeństwa. Mając 16 lat Höss,
wbrew woli ojca, który chciał aby syn został kapłanem, jako ochotnik
wstąpił do wojska. Walczył na I wojnie światowej w Turcji, Mezopotamii i
Palestynie, dosłużył się stopnia sierżanta. Był nagrodzony Krzyżem
Żelaznym I i II klasy.
Po wojnie należał do Freikorpsu na Górnym Śląsku i Zagłębiu Ruhry.
Skazany w 1923 r. na 10 lat więzienia za morderstwo Waltera Kadowa
(nauczyciela uważanego przez niego i kolegów za zdrajcę), wyszedł na
wolność po 6 latach w ramach amnestii powszechnej, po czym wstąpił do
Związku Artamanów.
W 1933 r. z namowy Himmlera zgłosił się do SS i został przyjęty rok
później, został też członkiem Totenkopfverband. Skierowany do Dachau
pracował w oddziale wartowniczym i w zarządzie obozu. Doszedł w tym
czasie do stopnia Untersturmführera SS i funkcji Blockführera. W 1938 r.
otrzymał awans na Hauptsturmführera SS i został skierowany do
Sachsenhausen, gdzie pełnił funkcję kolejno adiutanta komendanta i
Schutzhaftlagerführera (kierownika obozu). W 1939 r. wstąpił do
Waffen-SS.
4 maja 1940 r. otrzymał nominację na komendanta nowo powstającego obozu
koncentracyjnego w Oświęcimiu. SS-Reichsfūhrer Heinrich Himmler
powierzył mu zadanie budowy obozu. Funkcję komendanta pełnił do 1
grudnia 1943 r. W tym czasie obóz rozrósł się do największego kompleksu
obozów w nazistowskich Niemczech, i przekształcił się z obozu
koncentracyjnego przeznaczonego głównie dla Polaków w największy znany
obóz masowej eksterminacji - głównie Żydów. Höss był osobiście
odpowiedzialny za tę zbrodnię ludobójstwa i metody jej przeprowadzenia –
komory gazowe z Cyklonem B i krematoria. Rozmiary tej zagłady są
oceniane na 1,1 do 1,5 mln istnień ludzkich, sam Höss na swoim procesie
oceniał, że do Auschwitz było skierowanych do 2,5 mln Żydów, zastrzegał
się jednak, że powtarza to za Adolfem Eichmannem i że było to za dużo
jak na możliwości tego obozu.
Po odwołaniu z Auschwitz w stopniu Obersturmbannführera SS przeniesiony
1 grudnia 1943 r. na stanowisko komisarycznego szefa urzędu D I
(Inspektorat Obozów Koncentracyjnych) w WVHA (Wirtschaftsverwaltungshauptamt
- Główny Urząd Administracji i Gospodarki SS). Był też zastępcą szefa
WVHA, Richarda Glücksa. Pracując tam wraca jeszcze do Auschwitz 8 maja
1944 r. na osobiste polecenie Himmlera, by nadzorować w ramach tzw.
Akcji Höss masową zagładę Żydów deportowanych z Węgier. Brał udział w
ewakuacji obozów koncentracyjnych. Po wojnie ukrywał się pod przybranym
nazwiskiem Franza Langera (lub Langa).
Został uwięziony 11 marca 1946 r. przez Brytyjczyków w pobliżu
Flensburga. Był świadkiem na procesie norymberskim w sprawach Ernsta
Kaltenbrunnera, Oswalda Pohla i IG Farben. 25 maja tego roku został
wydany polskiemu wymiarowi sprawiedliwości. Oskarżenie przygotował
sędzia śledczy Jan Sehn, który latach 1945-46 z ramienia Komisji Badania
Zbrodni Hitlerowskich prowadził badania na terenie obozu
Auschwitz-Birkenau.
Sądzony przez Najwyższy Trybunał Narodowy w Warszawie, 7 kwietnia 1947
roku został skazany na karę śmierci; wyrok wykonano 16 kwietnia 1947
publicznie przez powieszenie na terenie obozu w Oświęcimiu, obok budynku
byłej komendantury i krematorium. Egzekucja miała się odbyć dwa dni
wcześniej, jednak ludność Oświęcimia chciała na Hössie dokonać samosądu,
dlatego wykonanie egzekucji przeniesiono nie podając wiadomości do
opinii publicznej. Szubienica, na której go powieszono, została
zachowana na terenie muzeum do dnia dzisiejszego.
Przebywając w więzieniu w Wadowicach, tuż przed śmiercią nawrócił się i
wyspowiadał. Jego spowiednikiem był Jezuita. Z relacji Hössa wynika że
najprawdopodobniej otrzymał on rozgrzeszenie.
Autor pamiętnika wydanego przez Państwowe Muzeum Auschwitz-Birkenau. Był
żonaty, miał pięcioro dzieci.
Tekst ten jest
udostępniony na licencji [GNU
Free Documentation License]
Pochodzi on z w Wolnej
Encyklopedii Sieciowej
Wikipedia
|
