|
 Dowódca
oddziału 731 Cesarskiej Armii Japońskiej podczas wojny
chińsko-japońskiej.
Urodzony w ówczesnej wiosce Chiyoda w Dystrykcie Sanbu, w Prefekturze
Chiba. Studiował medycynę na Cesarskim Uniwersytecie w Kioto. Był
przypisany do pierwszego Szpitala Wojskowego i Wojskowej Szkoły
Medycznej w Tokio w 1922 r. Za swoje osiągnięcia w pracy został
skierowany na podyplomowe studia na Cesarskim Uniwersytecie w Kioto w
1924 r.
W 1928 r. Ishii rozpoczął swoją dwuletnią podróż po świecie zachodnim.
Podczas swych podróży interesował się efektami działania broni
biologicznej i chemicznej oraz ich rozwojem podczas I wojny światowej i
w późniejszym okresie. Wyniki jego badań pozwoliły mu na zdobycie
poparcia Ministra Wojny Sadao Araki.
W 1932 r. rozpoczął wstępne eksperymenty.
W 1935 został sformowany Oddział 731 – jednostka zajmująca się bronią
biologiczną pod przykrywką jednostki uzdatniającej wodę. Gen. Ishii
nadzorował budowę dużego kompleksu dla jednostki – ponad 150 budynków na
6 km² niedaleko miasta Harbin w Chinach.
W 1942 r. Shiro Ishii rozpoczął testy z bronią biologiczną i
konwencjonalną na chińskich żołnierzach i cywilach. Dziesiątki tysięcy
ofiar zmarło na dżumę, cholerę, z powodu wąglika i innych chorób. Jego
oddział przeprowadzał również eksperymenty paramedyczne takie jak
wiwisekcje, aborcje oraz wywoływanie udarów i zawałów serca.
W 1945 r. japońscy żołnierze wysadzili siedzibę oddziału 731 w ostatnich
dniach wojny na Pacyfiku. Ishii wydał rozkaz zamordowania pozostających
przy życiu więźniów by zatrzeć ślady eksterminacji.
W 1946 dowództwo Armii Stanów Zjednoczonych zawarło układ z dowódcami
oddziału 731 gwarantujący im nietykalność w zamian za wyniki badań nad
zastosowaniem broni biologicznej i chemicznej. Prawda wyszła na jaw w
1989 r., gdy odkryto ciała podczas prac budowlanych w Japonii. Od 3000
do 10 000 ofiar eksperymentów zmarło w wyniku działań Oddziału 731.
Tekst ten jest
udostępniony na licencji [GNU
Free Documentation License]
Pochodzi on z w Wolnej
Encyklopedii Sieciowej
Wikipedia
|
