|
Urodzony
w Ried im Innkreis w Austrii. Uczył się w gimnazjum w Linz oraz na
uniwersytecie Graz. W 1926 roku zdobył wykształcenie prawnika, do 1928
roku pracował jako adwokat w Linz i Salzburgu . Od 1930 roku członek
austriackiej partii nazistowskiej, od 1935 roku, szef SS w Austrii. Tuż
przed zajęciem Austrii przez Niemcy, objął stanowisko sekretarza stanu
do spraw bezpieczeństwa w gabinecie Seyss-Inquarta. Po wchłonięciu
Austrii do Niemiec, Kaltenbrunner sprawował wysokie kierownicze funkcje
w SS, na terenie Austrii przyłączonej do III Rzeszy. Za aktywny udział w
Anschlussie, (przyłączeniu Austrii do Niemiec) awansowany przez Adolfa
Hitlera do stopnia SS-Brigadeführera ( generała brygady). Następnie 11
września 1938 roku, awansował do stopnia SS-Gruppenführera (generał
dywizji) oraz został członkiem Reichstagu. W kwietniu 1941 roku
mianowany gen. mjr. Policji. 30 stycznia 1943 roku, Ernst Kaltenbrunner
zastąpił na stanowisku szefa Głównego Urzędu Bezpieczeństwa Rzeszy (RSHA),
Bruno Streckenbacha, następcę Reinharda Heydricha, który zginął w
zamachu w Pradze w 1942 roku.
9 grudnia 1944 roku Kaltenbrunner został odznaczony krzyżem rycerskim.
Od grudnia 1944 roku doktor Ernst Kaltenbrunner miał w swojej
kompetencji bardzo dużą władzę, m.in.: posiadał rangę
SS-Obergruppenführera i generała Policji i był szefem Głównego Urzędu
Bezpieczeństwa Rzeszy, sprawując w ten sposób kontrolę nad Tajną Policją
Polityczną "Gestapo", Służbą bezpieczeństwa Sicherheitsdienst oraz
wywiadem zagranicznym SD i wywiadem wojskowym, leżącym jeszcze niedawno
w gestii Abwehry. (Do 1944 roku). Był odpowiedzialny m. in. za Holocaust
(w tym za działalność Einsatzgruppen) i zbrodnie popełnione w obozach
koncentracyjnych.
W 1946 roku Kaltenbrunner został skazany przez Międzynarodowy Trybunał
Wojskowy w Norymberdze na karę śmierci i stracony.
Tekst ten jest
udostępniony na licencji [GNU
Free Documentation License]
Pochodzi on z w Wolnej
Encyklopedii Sieciowej
Wikipedia
|