|
 Ukończył
Akademię Morską w 1906 (34. promocja, z drugą lokatą). Służył od 1906 na
różnych okrętach, po raz pierwszy na krążowniku "Matsushima". W 1911
ukończył uzupełniający kurs B Naval College (Kaigun Daigakko), a w 1915
kurs A. Podczas I wojny światowej zajmował głównie stanowiska sztabowe.
Od maja 1920 do 1922 był przedstawicielem japońskim we Francji. Od 1923
ponownie zajmował stanowiska sztabowe i wykładał w Naval College. Od
grudnia 1926 w stopniu komandora został attache morskim we Francji,
uczestniczył w konferencji w Genewie w 1927, w 1928 powrócił do Japonii.
W grudniu 1930 objął swoje pierwsze dowództwo - krążownika "Aoba", od
grudnia 1931 dowodził pancernikiem "Ise". W grudniu 1932 w stopniu
kontradmirała został szefem 3. biura Głównego Sztabu Marynarki, od
września 1933 do 1935 - 2. biura. Od grudnia 1937 roku do października
1939 roku był zastępcą szefa Sztabu Marynarki Wojennej. Następnie został
dowódcą 2. Floty, a od września 1941 - Floty Obszaru Chin. Od
października 1942 był dowódcą obszaru morskiego Yokosuka i członkiem
Komitetu Admirałów.
21 kwietnia 1943 roku, po śmierci adm. Isoroku Yamamoto, przejął
dowodzenie japońską marynarką wojenną (Flotą Połączoną). Był
zwolennikiem decydującej bitwy z flotą amerykańską, w której
rozstrzygnąłby się wynik wojny. Opracował plan takiej bitwy (Operacja
"Z") 8 marca 1944 roku, wiedząc, że szanse zwycięstwa są znikome. Nie
doczekał realizacji planu, gdyż 31 marca 1944 roku zginął w wypadku
podczas lotu z Palau do Davao na Filipinach. Jego szef sztabu adm.
Fukudome wyruszył z kopią planu, ale został schwytany przez partyzantów
na Filipinach i plan dostał się w ręce amerykańskie.
Tekst ten jest
udostępniony na licencji [GNU
Free Documentation License]
Pochodzi on z w Wolnej
Encyklopedii Sieciowej
Wikipedia
|
