|
Urodził
się w pobliżu Hanau, w 1940 roku dowodził niemiecką 18 Armią w walkach w
Holandii i Belgii. Armia Küchlera po pokonaniu Belgów i zajęciu
Antwerpii przesunęła się do Francji. Ten etap wojny zakończyła we
francuskim Pas-de-Calais okrążając Dunkierkę. Po kampanii von Küchler
otrzymał promocję na stopień generała pułkownika.
Następnie został kolejnym po feldmarszałku von Leebie dowódcą Grupy
Armii "Północ" - w czasie inwazji na ZSRR. Dowodził GA "Północ" jednak
pomimo masowych bombardowań i długotrwałej blokady nie potrafił zdobyć
Leningradu aż do stycznia 1944 roku kiedy to blokada została przełamana.
30 czerwca 1942 roku otrzymał kolejny awans na stopień feldmarszałka.
Po wojnie von Küchler aresztowany został przez władze amerykańskie i w
roku 1948 stanął przed sądem wojskowym. Skazany został na osiem lat
więzienia za zbrodnie przeciwko ludzkości, zwolniony został w 1953 roku
ze względu na wiek i stan zdrowia. Zmarł w Garmisch-Partenkirchen w 1968
roku.
Tekst ten jest
udostępniony na licencji [GNU
Free Documentation License]
Pochodzi on z w Wolnej
Encyklopedii Sieciowej
Wikipedia
|