WILHELM VON LEEB (1876-1956)

Urodził się w Landsberg am Lech. W wieku 19 lat służył w 4. pułku artylerii w Augsburgu. Po pięciu latach wyjechał do Chin jako członek korpusu ekspedycyjnego. Kiedy wrócił, zanim został wezwany do sztabu generalnego w Berlinie, przystąpił do tworzenia Akademii Wojskowej w Monachium, służąc jednocześnie w wojskowym sztabie bawarskim. Zajmował wiele różnych stanowisk naczelnych, by po latach  powrócić  do  Monachium i pełnić funkcje oficera sztabu.

Brał udział w wojnie w 1915 roku, w operacjach na terenie Serbii, w bitwie przeciwko Brusiłowowi w 1916 roku, w walkach na terenie Rumunii. Potem walczył w Chemin de Dames. Pełnił rozmaite funkcje wojskowe w Bawarii, Berlinie, Szczecinie. W 1925 roku został mianowany pułkownikiem  i w tym stopniu stanął na czele bawarskiego 7. pułku artylerii. W 1927 roku dowodził artylerią V Okręgu Wojskowego w Stuttgarcie.

Po upływie dwóch lat, jego kolejnym stanowiskiem było otrzymanie stanowiska dowódcy artylerii VII Okręgu Wojskowego w Monachium. Miał wtedy stopień majora-generała. Awansowany w 1930 roku na pułkownika, został dowódcą bawarskiej 7. dywizji i III Okręgu Wojskowego. Od 1 października 1933 roku byt odpowiedzialny za Gruppenkomando 2. Wkrótce potem, 1 stycznia 1934 roku, otrzymał nominację na stopień generała artylerii. Jako cieszący się uznaniem specjalista napisał kilka książek z zakresu strategii defensywnej.

Najwyższy awans, jaki spotkał go zanim wybuchła druga wojna światowa, stanowiła promocja na pułkownika-generała otrzymana 1 listopada 1938 roku oraz dowództwo jednej armii.

Postawiony 26 sierpnia 1939 roku na czele Grupy Armii „C" prowadził kampanię przeciwko Polsce, a po jej zakończeniu, w maju 1940 roku, znalazł się na froncie zachodnim na zachód od linii Maginota przy granicy Francji ze Szwajcarią. 19 lipca 1940 roku został mianowany marszałkiem polowym.

W czerwcu 1941 roku Hitler powierzył mu Grupę Armii „Północ". Po szybko odnoszonych sukcesach kierował dwiema ofensywami na Leningrad, które się nie powiodły na skutek radzieckiego oporu. 17 stycznia 1942 roku na jego miejsce mianowany został pułkownik-generał von Kuchler.

W ostatnich dniach wojny, 2 maja 1945 roku, został aresztowany w Hohenschwangau przez amerykańską policję. 28 listopada 1948 roku von Leeb, w konfrontacji z von Kuchlerem i Speerlem, był sądzony przez międzynarodowy trybunał wojskowy. Został skazany na trzy lata więzienia, skąd zostanie uwolniony przed terminem.

Von Leeb byt wielokrotnie odznaczany, a wśród jego odznaczeń do najważniejszych należały Ritterkreuz i Order Maksymiliana Józefa.

Zmarł w Hochenschwangau w 1956 roku w wieku 80 lat.