|
 W
1908 ukończył japońską Akademię Marynarki Wojennej (36. rocznik). Służył
następnie na różnych okrętach japońskich (poczynając od krążownika "Soya"
- ex- rosyjski "Wariag"). Po raz pierwszy dowodził niszczycielem "Kisaragi"
- od grudnia 1917 do grudnia 1918. Następnie, do 1920 roku odbył dalsze
studia w Naval College. W latach 1921-26 zajmował stanowiska sztabowe.
Od grudnia 1929 był dowódcą krążownika "Naka", od listopada 1933
ciężkiego krążownika "Takao", a od listopada 1934 do 1935 pancernika "Yamashiro".
Od listopada 1937 do listopada 1938 był komendantem szkoły torpedowej. W
listopadzie 1939 awansował na stopień wiceadmirała, a od listopada 1940
do kwietnia 1941 był dyrektorem Naval College.
W kwietniu 1941 Nagumo został dowódcą 1. Floty Lotniczej marynarki
japońskiej, złożonej z największych japońskich lotniskowców i
stanowiącej główną siłę uderzeniową marynarki japońskiej w planowanej
wojnie. Dowodząc 1. Flotą, Nagumo przeprowadził zaskakujący atak na
amerykańską bazę morską Pearl Harbor 7 grudnia 1941, zapoczątkowujący
udział Japonii w II wojnie światowej. Następnie, jego flota lotniskowców
brała udział w kolejnych walkach w rejonie wysp południowego Pacyfiku, a
także dokonała wypadu na Ocean Indyjski w kwietniu 1942. Pierwszą
niewielką porażką dla lotniskowców wiceadmirała Nagumo stała się bitwa
na Morzu Koralowym w maju 1942. Jednak w kolejnej bitwie o Midway 4
czerwca 1942, Nagumo utracił wszystkie cztery lotniskowce, zatopione
przez amerykańskie lotnictwo pokładowe. Klęska pod Midway uznawana jest
za punkt zwrotny w walkach na Pacyfiku, po którym Japończycy utracili
zdolności ofensywne. Sam Nagumo zdołał ewakuować się z płonącego
flagowego lotniskowca "Akagi".
Na skutek strat pod Midway, 14 lipca 1942 rozwiązano 1. Flotę Lotniczą i
przeniesiono Nagumo na stanowisko dowódcy 3. Floty. Zespół lotniskowców
pod dowództwem Nagumo brał jeszcze udział m.in. w bitwie koło wschodnich
Salomonów 24 sierpnia 1942 (taktyczna porażka Japończyków) i koło wysp
Santa Cruz 26 października 1942 (niewielkie zwycięstwo Japończyków). W
listopadzie 1942, z uwagi na porażki japońskich lotniskowców, przede
wszystkim pod Midway, odsunięto Nagumo od dowodzenia bojowego i
przeniesiono na stanowisko dowódcy dystryktu bazy morskiej Sasebo w
Japonii. W czerwcu 1943 przeniesiono go na stanowisko dowódcy dystryktu
bazy Kure, a w październiku - 1. Floty.
4 marca 1944 Nagumo powrócił na stanowisko bojowe, obejmując dowództwo
nowo sformowanych: Floty Obszaru Środkowego Pacyfiku i 14. Floty
Lotniczej, posiadając jednak pod dowództwem jedynie niewielkie siły
morskie. Dowodził formalnie obroną archipelagu Marianów, głównie
Saipanu. W obliczu sukcesów wojsk amerykańskich, które 15 czerwca 1944
wylądowały na Saipanie i zajmowały wyspę, 6 lipca 1944 Nagumo popełnił
samobójstwo z pistoletu na swoim stanowisku dowodzenia na wyspie.
Tekst ten jest
udostępniony na licencji [GNU
Free Documentation License]
Pochodzi on z w Wolnej
Encyklopedii Sieciowej
Wikipedia
|
