|
 Niemiecki
nazista, zbrodniarz hitlerowski, odpowiedzialny m.in. za krwawe
stłumienie powstania w getcie warszawskim. Urodził się w Lippe-Detmold i
otrzymał na chrzcie imię Josef, które zmienił w 1941 na bardziej
"nordycko" brzmiące Jürgen. Do SS wstąpił w 1932, a do NSDAP w 1933.
Przed wojną pracował jako lokalny urzędnik.
Po wybuchu II wojny światowej pełnił służbę w Polsce (w Gnieźnie
stosował brutalne represje wobec mieszkańców miasta), na Ukrainie i
Kaukazie. Jako komendant policji w dystrykcie Galicja doskonalił
techniki masowej eksterminacji Żydów. W kwietniu 1943 przybył do
Warszawy nadzorować deportacje Żydów do obozu masowej zagłady w
Treblince.
Od 19 kwietnia do 16 maja 1943 przeprowadził tak zwaną "Grossaktion",
czyli likwidację powstania w getcie warszawskim, która doprowadziła do
całkowitego zburzenia getta. Wszyscy ocaleli Żydzi (ok. 50 tysięcy)
zostali wywiezieni do Treblinki, pozostałych wymordowały oddziały SS i
Wehrmachtu dowodzone przez Stroopa. W trakcie akcji hitlerowcy
dopuszczali się szczególnie wielkich okrucieństw i zbrodni na
mieszkańcach getta, oraz przeprowadzili mnóstwo masowych egzekucji.
Stroop sporządził nawet album o samej akcji, będący zresztą doskonałym
dowodem popełnionych przez niego zbrodni (album ten był po wojnie
dowodem w procesie norymberskim).
Następnie Stroop działał w Grecji, gdzie jako szef policji w Atenach
deportował tysiące greckich Żydów do obozu zagłady Auschwitz-Birkenau.
Potem pełnił funkcję szefa policji w Wiesbaden, a pod koniec wojny
został dowódcą rezerwowej armii wewnętrznej, rozbitej przez wojska
amerykańskie. Gdy III Rzesza chyliła się już ku upadkowi, Heinrich
Himmler polecił Stroopowi zorganizować obronną twierdzę SS w Alpach.
Został jednak aresztowany 8 maja 1945 przez Amerykanów.
W 1947 został skazany na karę śmierci przez trybunał amerykański, lecz
wyroku nie wykonano, gdyż Stroop został przekazany Polsce i osądzony za
zbrodnie popełnione na ludności żydowskiej (zwłaszcza za likwidację
getta warszawskiego). Wobec niepodważalnych dowodów zbrodni Sąd
Wojewódzki w Warszawie skazał Stroopa na karę śmierci przez powieszenie.
Został stracony 6 marca 1952 w więzieniu mokotowskim.
W okresie od 2 marca do 11 listopada 1949 był przetrzymywany razem z nim
w jednej celi Kazimierz Moczarski, który następnie wydał swoje relacje z
rozmów ze Stroopem w formie reportażu pt. "Rozmowy z katem".
Tekst ten jest
udostępniony na licencji [GNU
Free Documentation License]
Pochodzi on z w Wolnej
Encyklopedii Sieciowej
Wikipedia
|
