|
 Urodzony
w ubogiej chłopskiej rodzinie, oddany do terminu do kuśnierza. W 1915
roku został powołany do armii carskiej-służył w kawalerii, wyróżniał
odwagą, był kilkakrotnie ranny i kontuzjowany. W 1916 roku został
mianowany podoficerem i kilkakrotnie odznaczony Krzyżem Świętego
Jerzego. Został instruktorem w szkole podoficerskiej.
Brał udział w rewolucji październikowej w 1917 roku, a następnie w
wojnie domowej w Rosji w latach 1918-1920 jako dowódca szwadronu
kawalerii. W latach 20. był dowódcą jednego z dwóch pułków czołgów jakie
istniały wówczas w ZSRR. Później dowodził dywizją i korpusem kawalerii.
W roku 1939 kierował radziecką obroną na Dalekim Wschodzie - zwycięstwo
radzieckie w bitwie pod Chałchin-Goł zdecydowało o skierowaniu
japońskiej ekspansji w innym kierunku. Podczas II wojny światowej w roku
1941 szef sztabu generalnego, od VII 1942 zastępca naczelnego wodza.
Był dowódcą frontów: m.in. Leningradzkiego, Zachodniego, 1 Ukraińskiego,
1 Białoruskiego (w czasie operacji wiślańsko-odrzańskiej). Kierował
operacją berlińską, wydając m.in. rozkaz szturmowania otoczonego już i
skazanego na poddanie się Berlina, co zaowocowało gigantycznymi stratami
Armii Czerwonej. 8 maja 1945 w Berlinie, w imieniu Naczelnego Dowództwa
Armii Czerwonej, wraz z przedstawicielami rządów USA, Wielkiej Brytanii
i Francji przyjął bezwarunkową kapitulację hitlerowskich Niemiec i
został mianowany dowódcą radzieckiej strefy okupacyjnej. Był radzieckim
przedstawicielem w Międzysojuszniczej Radzie Kontroli.
W roku 1946 objął dowództwo nad całością wojsk lądowych ZSRR, jednak
Stalin usunął go z tej funkcji. Zagrożony aresztowaniem, uniknął go
dzięki interwencji marszałków i generałów radzieckich (m.in marszałka
I.Koniewa), albowiem ci obawiali się nowej czystki, która zaczęłaby się
od Żukowa. Został dowódcą okręgu odeskiego. Po śmierci Stalina w latach
1955-1957 minister obrony ZSRR. W 1958, po przegraniu walki o władzę z
Chruszczowem (któremu poparcia udzielili tak aparatczycy jak wyższa
kadra dowódcza Armii Czerwonej), odwołany ze wszystkich stanowisk i
przeniesiony w stan spoczynku. Wedle legendy: za sprzeciwianie się
wpływowi KPZR na armię, czy też za nadmierną popularność zagrażającą
władzy Chruszczowa.
Gieorgij Żukow został odznaczony m.in.: Orderem Zwycięstwo (dwukrotnie),
Krzyżem św. Jerzego (czterokrotnie) oraz wieloma innymi odznaczeniami.
Marszałek Żukow został również czterokrotnie (wbrew statutowi tytułu, a
więc bezprawnie) wyróżniony tytułem Bohatera Związku Radzieckiego. Jest
też posiadaczem najwyższego polskiego odznaczenia bojowego (wielkiego
krzyża orderu Virtuti Militari). Symbolem jego dokonań były odznaczenia
i tytuły: pierwsze odznaczenie – Order Czerwonego Sztandaru, otrzymał w
1921 roku… za stłumienie antybolszewickiego powstania na Tambowszczyźnie,
w 1956 roku jako jedyny w historii przyznał sobie, będąc ministrem
obrony, czwartą Złotą Gwiazdę Bohatera Związku Radzieckiego, mimo że
prawo radzieckie nie pozwalało na to. Decyzję uzasadnił następująco: w
uznaniu wielkich zasług, a także na sześćdziesiąte urodziny… Jeszcze za
czasów radzieckich w centrum Moskwy, w pobliżu Kremla, postawiono pomnik
Żukowa.Ustanowiono Medal Żukowa, odznaczenie, które wręcza się do
dzisiaj; pośmiertnie nadano tytuł generalissimusa ZSRR. Przed nim tylko
Stalin dostąpił takiego zaszczytu. Niedawno w Rosji pojawiła się
propozycja, aby Żukowa kanonizować i zaliczyć w poczet świętych
rosyjskiej Cerkwi prawosławnej.Żukow zarówno w czasach ZSRR, jak i w
dzisiejszej Rosji to ikona.Marszałka sławiono jako geniusza, kogoś na
podobieństwo Cezara lub Napoleona.Za rządów Breżniewa zaczął się rodzić
kult Żukowa. Poświęcono mu 30–40 pomników, z moskiewskim na czele.
Pojawił się ruch młodzieżowy, który obrał sobie za patrona właśnie jego:
wcześniej byli pionierzy leninowcy, teraz także żukowowcy. Przedstawiano
go jako wielkiego dowódcę, który poprowadził ZSRR do zwycięstwa w
drugiej wojnie światowej, człowieka nieodpowiedzialngo za zbrodnie
czasów stalinowskich.
Tekst ten jest
udostępniony na licencji [GNU
Free Documentation License]
Pochodzi on z w Wolnej
Encyklopedii Sieciowej
Wikipedia
|
